Mijn favoriete kostuumproblemen

Live theater! Indrukwekkend, spannend, je krijgt maar één kans, alles gebeurt op dat moment! Wat ook betekent… dat er op dat moment van alles mis kan gaan. In mijn korte carrière van vier jaar heb ik heel wat grappige incidentjes op het podium meegemaakt die met wat improvisatie moesten worden opgelost. Vandaag vertel ik jullie over mijn favoriete kostuumproblemen en hoe we die hebben weten op te lossen.

Mamma Mia

Er zijn twee opvallende kostuum ongelukjes die ik heb meegemaakt tijdens mijn tijd bij Mamma Mia, beide toen ik als Sophie op het podium stond. In mijn vaste rol als Ali kon er niet veel misgaan, behalve dat mijn hak soms vast kwam te zitten in mijn ‘Voulez-Vous’-rok tijdens het dansen. Hoewel dat vervelend was, had het nooit ernstige gevolgen. De volgende verhalen zorgden er echter voor dat ik door een wervelwind van gevoelens ging, met name paniek, angst en gelach.

Tovertruck met een gescheurde rok

Mamma Mia staat in de musicalwereld bekend als een ‘goedkopere’ voorstelling. Het decor is eenvoudig op te bouwen en niet zo ingewikkeld om te beheren, en sommige kostuums zijn al in gebruik sinds de première van de voorstelling in Hamburg in 2002. Het is niet ongewoon dat een show kostuums hergebruikt; het komt zelfs heel vaak voor. Het is een milieuvriendelijke en kostenbesparende manier om de uitstraling van de voorstelling zo uniform mogelijk te houden. Dit betekent echter wel dat hoe ouder de kostuums worden, hoe sneller ze kapot gaan. Dit was het geval met mijn Sophie ‘openingsrok’, zoals we die noemden.

Sophie draagt deze outfit gedurende de eerste vijfentwintig minuten van de show, en in die tijd verlaat ze het podium geen moment. Stel je mijn paniek eens voor toen de rok tijdens de allereerste scène bijna van boven naar beneden scheurde. Tijdens de choreografie van het nummer ‘Honey, Honey’ bleef de rok onder een van mijn collega’s haken toen ik probeerde op te staan, met als gevolg een enorme scheur van ongeveer mijn billen tot net boven mijn knie. Ik zou pas over ruim een kwartier het podium verlaten, dus mijn collega's werkten samen om dit probleem zo soepel mogelijk voor me op te lossen. Achter de schermen werden de kleedsters gewaarschuwd en zij zorgden snel voor de rok van een andere Sophie die ik kon dragen. Na het nummer ‘Honey Honey’ zou het ensemble het podium betreden en zich achter de coulissen op het decor verschuilen voor hun choreografie in het nummer ‘Money Money’. Tijdens de scène daarvoor worden de personages Sky, Pepper en Eddie geïntroduceerd. Het was mijn collega die op dat moment Eddie speelde die naar me toe kwam en in mijn oor fluisterde: “Er staat iemand achter het huis met een nieuwe rok, ga, ga nu, wij dekken je wel”, en dat deed ik. Ik sloop stiekem achter de set, waar iemand van het ensemble stond te wachten met een nieuwe rok. Ze trok die snel over mijn hoofd en stuurde me terug het podium op, net op tijd om op de plek te zijn waar Sky op me stond te wachten. Terwijl de scène vooraan op het podium voortgespeeld werd, vroeg ik hem of de rok er oké uit zag, waarop ik een duim omhoog kreeg. De show ging door en mijn hartslag bleef nog een tijdje verhoogd.

Striptease tijdens Lay All Your Love On Me

Sophie verlaat het podium niet vanaf het begin van de scène voor ‘Lay All Your Love On Me’ tot de eerste akte voorbij is. Ze heeft intussen wel een quick change die ze alleen moet uitvoeren terwijl ze op een draaiende set staat. Hoe werkt dat allemaal, en, belangrijker voor deze post, wat ging er mis? 

Je trekt je spijkerbroek en groene gehaakte top aan voor het vrijgezellenfeest (van ‘Super Trouper’ tot ‘Voulez Vous’, het einde van de eerste akte) en daaroverheen draag je een witte wikkelblouse en een wijde blauwe broek met elastiek aan de onderkant, zodat de zware, met pailletten bezaaide spijkerbroek er niet onderuit steekt. De laatste maten van de play-off van ‘Dancing Queen’ schallen door de luidsprekers, mijn cue om het podium op te gaan is bijna daar als ik merk dat wat van de glitter van mijn spijkerbroek onderaan mijn wijde blauwe broek vandaan glipt. Natuurlijk buig ik voorover om het weer te verbergen als ik plotseling een zacht ‘plop’ hoor. Ik dacht er niet veel van, totdat ik de achterkant van mijn broek aanraakte. De rits was kapot. Uh oh. Het deel van de rits waar je aan trekt om hem open en dicht te maken, zat vast aan de bovenkant, maar de tandjes of ketting van de rits waren uit elkaar gesprongen. Dit was een probleem, want ik moest dit zelf op het podium oplossen tijdens de eerder genoemde quick change terwijl de decorstukken draaiden, en daarvoor moest ik nog een scène en een liedje uitvoeren. Ik schakelde in mijn hoofd over naar de probleemoplossingsmodus. Ik besloot dicht bij het decor te blijven om het gapende gat in mijn achterwerk te verbergen en bedacht een manier om de blauwe broek voortijdig uit te doen. 'Lay All Your Love On Me' is een uptempo liefdeslied tussen de personages Sophie en Sky, die aan de vooravond van hun bruiloft staan, en het kan worden geïnterpreteerd als een beetje uitdagend. In de choreografie moet Sky Sophie optillen en met haar ronddraaien. Ik dacht (om de een of andere reden) dat dit het perfecte moment was om mijn broek uit te trekken. Vlak voordat ik werd rondgedraaid, trok ik aan mijn rits en brak het bovenste deel ervan volledig af, waardoor de broek open bleef staan. Toen ik weer op de grond werd neergelaten, begon de broek natuurlijk af te zakken (de verbaasde blik op het gezicht van mijn collega was onbetaalbaar). Terwijl ik zong, stapte ik uit de broek, deed er een klein dansje mee en gooide hem in de coulisse (wat niet lukte en een van de leden van het ensemble greep hem blijkbaar met zijn tenen om hem helemaal van het podium te trekken, wat ik niet zag omdat ik er met mijn rug naar stond) voordat ik de choreografie voortzette. Het was de gemakkelijkste snelle kostuumwissel in mijn tijd in de show, maar ik vraag me wel af wat het publiek dacht toen Sophie plotseling begon zich uit te kleden en de onthulling van de ‘Voulez-Vous’-outfit verpestte.

Tarzan

De apenkostuums in Tarzan zijn niet talrijk en ook niet bijzonder ingewikkeld, maar dat betekent niet dat er nooit een scheur of een gat in is gekomen. Ik heb in deze voorstelling geen problemen met mijn kostuum gehad, afgezien van af en toe een uitglijder met mijn broek waardoor ik bijna een split maakte, maar er is één verhaal dat ik bijzonder leuk vind en ik moet zeggen dat ik er trots op ben dat ik de enige Jane ben in de Stuttgartse productie wie dit in onze speeltijd van twee jaar nooit is overkomen.

De ‘Waiting For This Moment’ rok

Ah, ‘Waiting For This Moment’. Er gebeurt zoveel in dit gigantische nummer. Er vliegen vier mensen op het podium rond, één persoon vliegt in het publiek, vier prachtige dansers, een reusachtige plant, Tarzan die rondvliegt en… Jane’s outfit. Mijn hemel, wat is dit een doorn in ieders oog. Het is prachtig gemaakt, begrijp me niet verkeerd, ik voelde me heel chique toen ik het droeg, maar echt, Jane? Ga je zo gekleed op een jungle-expeditie? Tuurlijk, meid. 

Aan het einde van het nummer wordt de grote poffende rok verwijderd door een van de jongens in het ensemble. De rok is gesloten met een paar stevige knopen zodat hij makkelijk open kan, maar dat brengt een probleem met zich mee: knopen kunnen openspringen wanneer dat niet de bedoeling is. Jane loopt, dartelt, rent en draait veel tijdens dit nummer, inclusief een wandeling over de hoge treden wanneer ze via het publiek het podium betreedt. Laten we zeggen dat het meer dan eens is voorgekomen dat de rok open sprong en Jane iets te vroeg in haar bloomers stond.

Frozen

Ik werk pas ongeveer een half jaar in deze show en er zijn (nog?) niet veel on-stage problemen geweest, maar ik heb al heel wat kostuums kapotgemaakt en gescheurd. Ik denk dat ik het record heb voor de Anna die haar kostuums het meest te lijden heeft gedaan. Wat kan ik zeggen, ik ga er graag voor de volle honderd procent tegenaan! 

De ‘dress overpull’

Mijn favoriete misstap vond echter nog niet zo lang geleden plaats. Het nummer ‘First Time in Forever’ is een beest. Het is de introductie van de volwassen Anna en (naar mijn mening) het moeilijkste nummer in de voorstelling voor dit personage. Er zijn veel bewegende decorstukken en choreografie, en een onderdeel van die choreografie is wat we de ‘dress overpull’ noemen. De twee dienstmeisjes pakken Anna's kroningsjurk en trekken die over haar hoofd om terwijl Anna zingt. Het is iets dat nauwgezet wordt geoefend om het precies goed te krijgen, maar zoals met alles in het live theater, gaat het soms niet zoals gepland. De baljurk bestaat uit meerdere lagen die door de dienstmeisjes in korte tijd correct van elkaar gescheiden moeten worden om de jurk succesvol over Anna's hoofd te trekken. Soms gebeurt het dat Anna vast komt te zitten tussen de lagen van de jurk, maar wat mij overkwam, is iets heel anders. Ken je die vervelende koordjes aan sommige truien of tops waarmee je ze aan een kleerhanger kunt hangen om het gewicht van de schouders te halen, zodat ze er mooi blijven uitzien? Die irritante dingetjes? De kroningsjurk van Anna heeft die koordjes om de kwaliteit van de jurk te behouden, omdat hij zo zwaar is. Eén van die kleine lusjes bleef haken aan een van de haakjes aan de achterkant van de jurk om hem dicht te maken, wat resulteerde in drie pogingen op het podium om me in de jurk te krijgen, omdat het even duurde om uit te vinden wat precies het probleem was in de korte tijd die we hadden om het voor de muziek voor elkaar te krijgen. Over muziek gesproken: terwijl we dit probeerden op te lossen, moest ik blijven zingen. Ik was er volledig op voorbereid om het lied in alleen mijn onderkleding voort te zetten, maar op het nippertje werd ik aangekleed en konden we gewoon doorgaan, met wat extra hartkloppingen en een gevoel van euforie achteraf omdat we het voor elkaar hadden gekregen.

De neus van Olaf

De andere „Frozen“-panne die ik wil noemen, heb ik zelf veroorzaakt. Niet bij mezelf, maar bij mijn collega die in deze voorstelling de rol van Olaf speelde. Anna hoort door Kristoff aan de kant te worden getrokken voordat Olaf zijn liedje „In Summer“ begint te zingen. Ik weet niet precies wat er gebeurde, maar toen ik aan de kant werd getrokken, stond Olaf iets dichter bij me dan ik had verwacht en bij een armbeweging sloeg ik per ongeluk zijn wortelneus eraf. Na een fractie van een seconde paniek haastte ik me om de neus te pakken en hem weer op Olafs gezicht te zetten (terwijl mijn collega die Olaf speelde het script losliet en gewoon in zijn rol schreeuwde), net op tijd voordat hij begon te zingen. En ik? Ik heb het hele liedje geprobeerd mijn kalmte te bewaren en niet in lachen uit te barsten.

Hoe stressvol sommige van deze situaties op dat moment ook waren, ze dragen wel bij aan het plezier en de spontaniteit van live theater. En aangezien niemand gewond raakte (misschien wel wat ego's, maar ik heb het hier over fysieke verwondingen), kunnen we meestal met een glimlach op deze momenten terugkijken. 

Heb je ooit meegemaakt dat er iets misging op het podium? Als je een opmerking of suggestie wilt achterlaten, stuur dan gerust een e-mail naar calltimetheblog@gmail.com. Tot de volgende keer! 

Liefs,Lyssa 💕